Analiza obiektowa

Analiza obiektowa (zob. [5]) odwzorowuje rzeczywistość za pomocą obiektów, posiadających atrybuty (czyli cechy) i metody (czyli możliwe do wykonania przez obiekt czynności). Obiekty odwołują się do metod innych obiektów za pomocą komunikatów. Metodologia obiektowa oferuje system notacji, umożliwiający graficzne zobrazowanie obiektów, ich struktury i powiązań, atrybutów i metod (z algorytmicznym opisem sposobu działania) oraz możliwych odwołań jednych obiektów do innych. nie wydaje się konieczne przeprowadzanie analizy ze szczegółowością charakterystyczną dla nowo tworzonych systemów. Wynika to z faktu, iż system zintegrowany posiada już pewną gotową architekturę, która nie podlega modyfikacjom. W trakcie wdrożenia „szkielet” systemu może być jedynie w pewnym zakresie dostosowany do specyfiki organizacji, w której następuje implementacja. Dostosowanie to, następujące w procesie parametryzacji systemu, ma z reguły charakter wyboru jednego spośród oferowanych przez system gotowych rozwiązań. Z drugiej strony oparcie modelu działania organizacji jedynie na słownym opisie pozostawia duże pole dla niejasności i mylnych interpretacji. Opis słowny, ze względu na dużą przystępność, jest na pewno ważnym narzędziem uzupełniającym model organizacji. Model przedsiębiorstwa, budowany w celu późniejszego odwzorowania go w systemie zintegrowanym powinien swą szczegółowością plasować się pomiędzy sformalizowanym, wielopłaszczyznowym modelem opartym na jednej z metodyk analizy systemów a zupełnie niesformalizowanym opisem słownym. Wydaje się, iż dobrym rozwiązaniem jest ograniczenie modelu do:

– schematu struktury,

– modelu procesów gospodarczych,

– ewentualnie powiązań pomiędzy obiektami systemu (np. diagram związków encji).

Leave a Reply