Deficyt budżetowy i poziom inflacji w Polsce

Tymczasem to przecież właśnie kraje wschodnioazjatyckie posiadają wyjątkowe tradycje w korupcji, a takie afery jak ostatnie w Korei Płd., świadczą o tym iż tradycje te są ciągle żywe. Z kolei brak fachowości polskiej administracji nie jest większa niż innych polskich wykształconych kadr, np. kadr technicznych. Tymczasem przedstawiciele Daewoo stwierdzili, że inżynierowie z FSO dysponują lepszym doświadczeniem niż inżynierowie z ich firmy macierzystej. Nie ma też podstaw do twierdzenia, iż prowadzący interwencję w Polsce nie będą doceniali aspektu efektywnościowego.

Gdyby nawet deficyt budżetowy i poziom inflacji w Polsce miały stanowić przeszkodę w stosowaniu interwencjonizmu (a może właśnie są to argumenty na rzecz jego stosowania), to warto przypomnieć, iż poziom inflacji był w świecie do 1973 r. dodatnio skorelowany z tempem rozwoju gospodarczego (trzeba jednak pamiętać, iż w tym okresie poziom przeciętnej w świecie inflacji był niski), a najwyższe tempo rozwoju osiągały kraje o szerokim zakresie interwencjonizmu. Później miały miejsce fale inflacyjne generowane przez szoki naftowe i kraje mocniej przez nie uderzone charakteryzowały się wyższą inflacją.

Nie jest prawdą, iż we wszystkich krajach postkomunistycznych udział przedsiębiorstw państwowych nie poddanych restrukturyzacji wymaganej względami gospodarki rynkowej w wytwarzaniu produkcji przemysłowej jest przytłaczający. Już obecnie nawet w Polsce, gdzie wyjątkowo przedłuża się realizacja Programu Powszechnej Prywatyzacji, sektor prywatny dostarcza większość produkcji tzw. działalmości produkcyjnej, a wkrótce będzie to dotyczyło całego przemysłu. Również deformacja rynku pracy nie jest w Polsce większa niż w wielu krajach o gospodarce rynkowej stosujących z powodzeniem interwencjonizm.

Może budzić zdziwienie fakt, iż w okresie początkowym swego długiego dynamicznego wzrostu kraje Azji Wschodniej charakteryzowały się stosunkowo niską stopą inwestycji, niższą niż inne kraje nowo uprzemysłowione, które nie osiągnęły tak spektakularnych sukcesów rozwojowych. Dynamika nakładów inwestycyjnych była jednak wysoka i co istotne kierowane były one do dziedzin cechujących sie wysoką dynamiką wydajności.

Analiza głównych czynników wzrostu gospodarczego Tajwanu i Korei Płd.

Jak podkreśla J. Kulig duże znaczenie orientacji eksportowej która spowodowała otwartość przedsiębiorców na nowe potrzeby odbiorców związane z nowymi wyrobami, do których niezbędne były nowe technologie. Powstał nowy, potężny kanał dodatkowego pobudzania wydajności produkcji poza wzrostem zatrudnienia i wzrostu wartości środków trwałych21.

Przeprowadzona przez tego autora analiza głównych czynników wzrostu gospodarczego Tajwanu i Korei Płd. wykazała iż, w początkowym okresie dynamicznego rozwoju (w latach 60.) głównym „motorem napędowym” był popyt zagranicy możliwy do stosunkowo łatwego zaspokojenia przez rozpatrywane kraje wobec występowania w nich znacznych, ekstensywnych rezerw czynników wytwórczych. Źródeł dalszego utrzymywania się niezwykle wysokiego wzrostu gospodarczego należy również upatrywać w czerpaniu korzyści z uczestnictwa w międzynarodowym podziale pracy. Pozwoliło to na wzrost wydajności czynników wytwórczych, przeciwdziałających spadkowi krańcowych przychodów z tych czynników, a więc temu co z takim nasileniem miało miejsce w byłych krajach socjalistycznych. Podkreślenia wymaga tu znaczenie zwrotnego wpływu wywołanego przez zaspokojenie popytu eksportowego zwiększoną podażą nowoczesnych, konkurencyjnych produktów, dzięki budowie technologicznie zaawansowanych zdolności przemysłu przetwórczego. Uwypukla to rolę promocji eksportu jako „zwornika” całej strategii industrializacyjnej, bazującej wyjściowo na substytucji importu.

Istotne znaczenie, poza promocją eksportu, która ujawniła statyczne korzyści komparatywne (obfitość taniej i wykwalifikowanej siły roboczej) miała bardzo wysoka dynamika nakładów inwestycyjnych (podobnie jak od 1995 r. w Polsce), która z kolei umożliwiła zwiększenie roli intensywnych czynników wytwórczych i przejście od statycznych do dynamicznych przewag komparatywnych. Wymagało to prowadzenia aktywnej polityki inwestycyjnej22.

Leave a Reply