Doświadczenia krajów wschodnioazjatyckich

Doświadczenia krajów azjatyckich, które osiągnęły sukces rozwojowy dobitnie pokazują związek między dynamiką wzrostu produkcji i eksportu. Powyższe kraje (Japonia, Hong Kong, Korea Płd., Singapur, Tajwan, Indonezja, Malezja i Tajlandia) zwiększyły swój udział w światowym eksporcie z 8% w 1965 r. do 13% w 1980 r. i 18% w 1990 r., w tym eksport samych „czterech tygrysów” odpowiednio z 1,5% do 3,8% i 6,7%18.

Eksport koreański rósł w latach 1960-1990 czterokrotnie szybciej niż eksport światowy. Dynamicznie rosła też w krajach azjatyckich relacja eksportu do PNB19. W cytowanej pracy prof. J. Kulig twierdzi, „iż doświadczenia krajów nowo uprzemysłowionych mają obecnie znaczenie przede wszystkim historyczne. Rezultaty przez nie uzyskane są splotem prowadzonej polityki, pomocy zagranicznej (kapitałowej i kadrowej), dostępności rynków zagranicznych, sytuacji politycznej w skali globu itd.”. Przyznaje jednak, iż nie potwierdzają pesymizmu co do możliwości skutecznie realizowanej funkcji promocyjnej państwa w reformowanniu gospodarki w kierunku proeksportowym. Uważa jednak, że te funkcje promocyjne w gospodarce wymagają uczciwej, kompetentnej i sprawnej administracji, która by zapewniła egzekwowanie efektywnościowych kryteriów pomocy udzielanej podmiotom gospodarczym, a której jak się często twierdzi, brak w krajach wschodnioeuropejskich, w tym w Polsce. Warunkiem jest także stabilizacja gospodarcza20.

Leave a Reply