Implikacje członkostwa Polski w Unii Europejskiej cz. II

Według szacunków unijnych (wspomnianego wżej prof. Portesa) pełne członkostwo w UE 7 krajów stowarzyszonych przyniesie im 30,1 mld ECU (18,8% ich PKB) jako wynik możliwości obniżenia stóp procentowych, niższego kosztu uzyskiwania kredytów na międzynarodowych rynkach finasowych i wzrostu napływu inwestycji zagranicznych.

Rozwojowi potencjału eksportowego będzie sprzyjała duża pomoc ze strony UE. Mimo, iż reforma Unii przyniesie zmniejszenie udzielanej w jej ramach pomocy, Polska prawdopodobnie będzie otrzymywała 6-7 mld ECU z funduszy strukturalnych i podobną kwotę na wsparcie rolnictwa. Biorąc pod uwagę, iż Polska dokonywałaby też wpłat do budżetu Unii w wysokości 2-3 mld ECU, bezzwrotna pomoc netto Unii wynosiłaby ok. 10 mld ECU rocznie, co stanowić będzie prawdopodobnie 6-7% PKB Polski w 2002 r., który jest najwcześniejszym realnym terminem naszego członkostwa w Unii.

Proces integrowania się z UE obok korzyści będzie przynosił także koszty. Przyjęcie unijnych norm ochrony środowiska i praw socjalnych będzie stanowić zagrożenie konkurencyjności polskich towarów, choć w pierwszym okresie realistycznie żąda się od Polski tylko przestrzegania norm dotyczących szkodliwości dla środowiska jedynie produktów finalnych. Postanowień Karty Socjalnej nie przestrzegają nawet zamożni członkowie Unii.

Przewiduje się, że ceną za integrację będzie zdominowanie całych branż przez obcy kapitał. Nie wydaje się jednak, by miały się sprawdzić unijne szacunki, iż wartość dóbr i usług wytworzonych przez rodzime hutnictwo, transport i przemysł elektromaszynowy obniży się o 50-100%.

Leave a Reply