Inflacja, polityka monetarna – ciąg dalszy

Pomiędzy 1990 i 1992 r. dynamika cen konsumpcyjnych zmniejszyła się z 6,1% do 2,9% (tabl. 1), pomimo bardzo silnej deprecjacji marki. Umiarkowany wzrost cen uwarunkowała recesja, która osłabiła wzrost płac i wymusiła na przedsiębiorcach wzrost wydajności i ograniczenie zysków. Od 1993 r. wskaźniki inflacji były szczególnie niskie, również w porównaniu do wielu krajów Unii Europejskiej. W prognozach Banku Finlandii na lata 1993-1994 zakładano wyższą, niż miało to miejsce w rzeczywistości, dynamikę wzrostu cen ponieważ sądzono że płace wzrosną silniej, niedoszacowane było wzmocnienie kursu marki fińskiej, neutralizujące znaczną część oczekiwań inflacyjnych. Natomiast w przewidywaniach inflacji w 1995 r. zbyt nisko oszacowano spadek cen produktów rolnych po przystąpieniu Finlandii do Unii Europejskiej. Przyjmowano że spadek tych cen będzie rzędu 7-8%, zmniejszyły się one w rzeczywistości o 10%36. Pewien wpływ na dynamikę cen w 1995 r. miała też 8% aprecjacja marki, ograniczająca, poprzez poziom cen importowych, możliwości wzrostu cen krajowych. Dalsze zmniejszenie inflacji w 1996 r. nastąpiło wraz z osłabieniem oczekiwań inflacyjnych w świetle ogłoszonego kolejnego programu cięć budżetowych i uzgodnienia wolnego wzrostu płac na lata 1996-1997.

Minimalizowanie presji inflacyjnej traktowane było w całym rozpatrywanym okresie jako główny cel polityki monetarnej. Celowi temu podporządkowana była polityka dochodowa, polityka stóp procentowych oraz inne instrumenty polityki monetarnej37 W ogłoszonych w 1993 r. przez Bank Finlandii zasadach i celach polityki pieniężnej jak kotwicę przyjęto cel inflacyjny – obniżenie do 1995 r. inflacji podstawowej (underlying inflation) do 2% w skali rocznej. Uznano, że niezbędna realna aprecjacja waluty (ze względu na nadmierną dewaluację marki po jej upłynnieniu jesienią 1992 r.) nie powinna nastąpić kosztem nasilenia inflacji. W 1995 r. nowy rząd potwierdził dalsze respektowanie tak wyznaczonego celu inflacyjnego, nie zmieniła się też jego rola po włączeniu w 1996 r. marki do Europejskiego Systemu Walutowego. Wyznaczenie celu inflacyjnego na powyższym poziomie oznacza w praktyce sytuację bliską stabilizacji cen, ponieważ zazwyczaj przy liczeniu indeksów ma miejsce ich zawyżanie, ze względu na zmiany jakości dóbr nie w pełni odzwierciedlające się we wskaźnikach.

Leave a Reply