Liberalizacja polskiego handlu zagranicznego

Liberalizacja wymiany handlowej w ramach CEFTA została przyspieszona (poprzednio była zbieżna z ustaleniami Układu Europejskiego dotyczącymi dostępu do naszego rynku). W rezultacie handel przemysłowy w ramach tego ugrupowania już od 1.01.1997 r. jest generalnie wolny od ceł. W przeciwieństwie do liberalizacji handlu z krajami Europy Zachodniej, która ma charakter asymetryczny, w ramach CEFTY dokonuje się ona symetrycznie, jako że jej członkowie prezentują zbliżony poziom rozwoju.

Liberalizacja polskiego handlu zagranicznego nie dokonuje się tylko w stosunku trzech wymienionych wyżej ugrupowań europejskich, ale w stosunku do wszystkich członków Światowej Organizacji Handlu (WTO). Na mocy postanowień końcowych

Rundy Urugwajskiej GATT 96% stawek celnych obciążających dobra przemysłowe zostało związane. Nie można więc ich podwyższać bez rekompensaty dla zagranicznych eksporterów. Ponadto średnie nie ważone stawki celne na dobra przemysłowe, stosowane na podstawie klauzuli największego uprzywilejowania (KNU) w latach 1995 – 2001 będą stopniowo obniżane z 17 do 10%, czyli o 40%. Oczekuje się, że w wyniku realizacji postanowień Rundy Urugwajskiej GATT wartość polskiego eksportu może ulec zwiększeniu o 1,5-3 mld USD.

Stawki celne na produkty rolne, stosowane w 1994 r., zostały powiększone o skutki obowiązujących dotychczas – a likwidowanych – obciążeń pozataryfowych. Podlegają one redukcji o 36% w sześciu ratach rocznych również do 2001 r.,przy jednoczesnym warunku by minimalna obniżka każdej pozycji taryfowej wyniosła 15%. Taryfikacją i zakazem stosowania w handlu rolnym objęto następujące, stosowane dotąd bariery: kontygenty ilościowe, opłaty wyrównawcze, minimalne ceny importowe, dyskrecjonalne licencje importowe, dobrowolne ograniczenia eksportowe, itd.

Leave a Reply