Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) cz. II

Wszystkie udziały, należności i zobowiązania między Funduszem i państwami członkowskimi regulowane są w SDR (Spécial Drawing Rights), tj. międzynarodowej walucie rozrachunkowej, emitowanej przez MFW od 1970 roku. Fundusz przydziela SDR państwom członkowskim w proporcji do kwot udziałowych, wniesionych przez te państwa. Wartość SDR opiera się na koszyku pięciu walut: dolarów USA (39%), marek RFN (21%), jenów (18%), oraz funtów brytyjskich i franków francuskich (po 11%).

Według stanu na koniec 1996 r. kapitał zakładowy Funduszu osiągnął 145,3 mld SDR. Na sumę tą składają się wkłady 181 krajów członkowskich. Największym udziałowcem są Stany Zjednoczone, które wpłaciły 26,6 mld SDR. Daje im to 17,8% wszystkich głosów. Dwa następne miejsca zajmują ex aequo Niemcy i Japonia z wkładami po 8,24 mld SDR, co gwarantuje im po 5,54% puli głosów. Także ex aequo czwarte i piąte miejsce zajmują W.Brytania i Francja, dysponujące kwotami po 7,4 mld SDR i po 4,98% głosów. Spośród krajów Europy Środkowej wkład Polski do MFW wynosi 988,5 min SDR (0,68%), Węgier i Rumunii – po blisko 755 min SDR, Czech – 590, a Bułgarii – 465 min SDR2.

W roku 1996 Fundusz udzielił krajom członkowskim pożyczek i kredytów na łączną sumę 5,98 mld SDR (ok 8,4 mld USD)3, bardzo zbliżoną do udzielonej w 1994 r. (5,89 mld SDR) i w latach wcześniejszych. Suma ta stanowiła jednak tylko 31% wyjątkowo wysokich pożyczek i kredytów przyznanych w 1995 r., głównie na potrzeby dwóch krajów: Meksyku i Rosji. Chodzi tu o finansowanie programów dostosowawczych, uzgodnionych przez te kraje z Funduszem.

Leave a Reply