Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW)

Międzynarodowy Fundusz Walutowy został utworzony w wyniku konferencji walutowo-finansowej Narodów Zjednoczonych w Bretton Woods (USA) w 1944 r., a działalność rozpoczął z dniem 1 marca 1947 roku. Siedzibą MFW jest Waszyngton. Najwyższy organ Funduszu stanowi Rada Gubernatorów, w której każdy kraj członkowski ma dwóch przedstawicieli (gubernatora i zastępcę). Z kolei głównym organem wykonawczym są dyrektorzy wykonawczy, którzy reprezentują kraje o najwyższym udziale w kapitale MFW lub grupy członkowskie siadające się z kilku krajów. Najwyższym funkcjonariuszem Funduszu jest dyrektor zarządzający (Managing Director), wybierany przez dyrektorów wykonawczych. Od 1987 r. dyrektorem zarządzającym jest Michel Camdessus z Francji.

Istotnym celem działania MFW jest udzielanie krajom członkowskim pomocy finansowej, umożliwiającej stabilizację gospodarki, bilansu płatniczego i waluty. Najczęściej pomoc ta dostarczana jest w formie kredytów Stand-by, przeznaczonych na realizację programów równoważenia bilansów płatniczych oraz pożyczek preferencyjnych na dostosowania strukturalne gospodarek państw o niższych dochodach (SAF i ESAF). W niektórych przypadkach MFW udziela także pomocy na złagodzenie skutków wzrostu cen importowanych surowców i zbóż oraz w sytuacji klęsk żywiołowych. Udzielenie pomocy finansowej uwarunkowane jest realizacją programu gospodarczego uzgodnionego z Funduszem. Od spełnienia kryteriów wykonawczych tego programu zależy uruchomienie kolejnych transz pomocy. Porozumienie z MFW przynosi zazwyczaj korzyści przekraczające bezpośrednią pomoc finansową. Stanowi ono bowiem świadectwo wiarygodności gospodarczej dla innych partnerów i wierzycieli.

Leave a Reply