Obroty zagraniczne – ciąg dalszy

Reorientacja geograficznej struktury obrotów sprowadzała się w zasadzie do zwiększenia obrotów z krajami Azji Południowo-Wschodniej i Ameryki Północnej. Wzrost udziału w obrotach Finlandii krajów Unii Europejskiej miał wyraźnie charakter przejściowy (tabl. 5). Eksport Finlandii do krajów Azji Południowo-Wschodniej zwiększył się w 1991 r. o 36%: w latach 1992-1993 stanowił już 7,9% całego eksportu. Od 1992 r. następował też ostrożny powrót Finlandii na rynki Rosji, przy istotnych zmianach towarowej struktury eksportu na rzecz wzrostu udziału maszyn i wyposażenia transportowego43. W 1996 r. wartość eksportu wróciła nieomal do poziomu z 1990 r. (11 mld marek fińskich wobec 13 mld)44.

W badanym okresie wystąpiły też zmiany struktury towarowej eksportu fińskiego. Zwiększył się udział towarów przemysłu maszynowego, metalowego a także elektrycznego i elektronicznego. Jak wskazują dane tablicy 5 stopniowo zmniejszał się niezwykle wysoki udział w eksporcie towarów przemysłu drzewno-papiernicznego.

Polityka budżetowa, dług publiczny- W świetle szybko rosnących obciążeń budżetu zasiłkami dla bezrobotnych i obsługą długu oraz przy zagrożeniu załamania systemu bankowego konieczna stała się w latach recesji konsolidacja budżetu i rygorystyczne ograniczanie wydatków budżetowych. Chodziło też o nie dopuszczenie do powstania spirali zadłużenia. Oceniano, że poprawa budżetu jest pilna, również ze względu na zamiar przystąpienia do Unii Europejskiej i zbliżenia się do kryteriów EMU.

W latach 1991-1992 główne działania mające na celu ograniczenie narastania deficytu budżetowego sprowadzały się do zmniejszania zatrudnienia w sektorze publicznym, ograniczania wydatków konsumpcyjnych rządu centralnego i władz lokalnych. W późniejszych latach zmniejszono również inwestycje publiczne45.

Leave a Reply