Opis łańcucha wartości

W tradycyjnym łańcuchu wartości klient zgłasza chęć zakupienia produktu kontaktując się z punktem sprzedaży. Punkt ten może być niezależny od przedsiębiorstwa produkcyjnego. Sprzedawca kontaktuje się następnie z działem sprzedaży producenta składając w imieniu klienta zamówienie. Zamówienie to jest weryfikowane pod względem dostępności produktów w magazynie. Jeśli produkt nie jest dostępny, dział sprzedaży weryfikuje jego wykonalność a następnie generuje zlecenie produkcyjne. Zlecenie to przekazywane jest do działu produkcji. Tam weryfikowane są możliwości produkcyjne, stan zapasów materiałów (surowców) i zlecenie włączane jest do harmonogramu produkcji. W tym momencie klient może otrzymać informację zwrotną o czasie realizacji swojego zamówienia. Informacja ta musi pokonać drogę odwrotną do przedstawionej przed chwilą drogi zamówienia: od działu produkcji, poprzez dział sprzedaży, punkt sprzedaży do klienta.

Dział produkcji po sprawdzeniu stanu materiałów potrzebnych do realizacji zamówienia generuje zapotrzebowanie na brakujące materiały i przekazuje je do działu zakupów. Dział zakupów przekazuje zamówienie dostawcy. W kierunku przeciwnym do przedstawionego przepływu informacji następuje przepływ dóbr: dostawca dostarcza brakujące materiały. Materiały te przekazywane są z magazynu do działu produkcji, który wykonuje zamówione produkty. Gotowe produkty przekazywane są do działu sprzedaży i dystrybucji, który wysyła je do punktu sprzedaży. Tam klient może odebrać zamówione przez siebie produkty.

Przedstawiony opis łańcucha wartości jest oczywiście uproszczeniem. Dodatkowo istnieje wiele wariantów łańcucha dostaw zależnych od specyfiki kreowanego produktu (dobra czy usługi), przyjętej strategii marketingu, sprzedaży i dystrybucji oraz wielu innych czynników. Powyższy przykład nadaje się jednak dobrze do wyeksponowania wad tradycyjnego łańcucha przepływu wartości i analizy możliwości jego ulepszenia przy zastosowaniu systemów ERPII.

Leave a Reply