Praca czasowa nie jest idealną formą zatrudnienia

We wszystkich krajach agencje pracy tymczasowej są postrzegane jako skuteczne instytucje w walce z bezrobociem, dające możliwość zatrudnienia i jednocześnie odpowiedni standard ochrony. Ten element powinien być także brany pod uwagę w ocenie i ewentualnej zmianie polskich rozwiązań. W niektórych państwach obowiązuje lista sektorów, w których praca czasowa jest zabroniona. Na przykład we Francji dotyczy to administracji państwowej.

Od czasu przyjęcia Strategii Lizbońskiej Unia Europejska podejmuje różne inicjatywy mające na celu wypracowanie skutecznych metod tworzenia miejsc pracy. Chodzi w nich o tworzenie miejsc pracy, które spełniałyby kryteria jakości i różnorodności, a także bezpieczeństwa i elastyczności. W takim właśnie kontekście UE promuje rozwój pracy tymczasowej. Według raportów unijnych od 24% do 54% pracowników tymczasowych zatrudnionych po raz pierwszy to osoby, które wcześniej pozostawały bez pracy39. Natomiast ok. 29%-54% osób pracujących w tym systemie, po roku zatrudnienia przez agencję pracy tymczasowej, zatrudnianych jest na podstawie umowy na czas nieokreślony (Szpikowski 2002).

W literaturze zaznacza się, że praca czasowa nie jest idealną formą zatrudnienia, a korzyści z jej wykonywania nie będą takie same, jak z zatrudnienia na podstawie umowy na czas nieokreślony. Zasadnicza różnica dotyczy niższego poziomu wynagrodzenia w pierwszym przypadku i słabszych gwarancji ochrony zatrudnienia. Biorąc jednak pod uwagę sytuację na rynku pracy, tj. zapotrzebowanie pracodawców na takich pracowników oraz zainteresowanie pracowników zatrudnieniem w takiej formie, należy spodziewać się kontynuacji rozwoju zatrudnienia czasowego w państwach członkowskich UE.

Pozytywną rolę pracy tymczasowej należy także widzieć w tym, że jest ona uzupełnieniem dostępu do rynku pracy głównie młodych ludzi. Są to dane przeciętne, różne w zależności od kraju.

Leave a Reply