Praca tymczasowa w Niemczech i Finlandii

Niemieckie regulacje dotyczące pracy tymczasowej sięgają lat 60. ubiegłego wieku. Ulegały modyfikacjom w kierunku ich dostosowania do sytuacji na rynku pracy. W 2000 r. przyjęto wiele regulacji prawnych dotyczących rynku pracy, w tym wprowadzono zmiany do ustawy o zatrudnieniu tymczasowym. Weszły one w życie 1 stycznia 2004 r. i na ich podstawie agencje pracy tymczasowej zostały zobowiązane do zagwarantowania pracownikom tymczasowym takich samych warunków zatrudnienia i wynagrodzenia, jak innym. Wyjątki od tej zasady mogą być ustalone w drodze porozumień i układów zbiorowych.

Ustawa o agencjach pracy tymczasowej z 1998 r. zagwarantowała pracownikom takie uprawnienia, jak pracownikom zatrudnionym na stałe, np. prawo do świadczeń (wynagrodzenia) w okresie choroby, urlopu wypoczynkowego i innych świadczeń.

W wyniku modyfikacji tej ustawy w 2001 r. warunki zatrudnienia pracowników tymczasowych muszą być takie same, jak pracowników zatrudnionych na stałe. Zasadniczo warunki zatrudnienia pracowników tymczasowych uregulowane są w porozumieniach zbiorowych pracy. Są one zbliżone do warunków zatrudnienia pracowników stałych. Na okres 2003-2006 zostało także zawarte porozumienie ramowe między branżową organizacją zatrudnienia tymczasowego ABU, związkami zawodowymi, Ministerstwem Spraw Socjalnych oraz organizacjami pracodawców. Głównym jego celem jest poprawa warunków pracy pracowników tymczasowych (Korzyński 2004, s. 18).

Leave a Reply