PROBLEMY DYSKRYMINACJI NA REGIONALNYM RYNKU PRACY CZ. II

Inne ujęcie dyskryminacji znajdujemy w definicjach sformułowanych przez socjologów. Według N. Goldmana, dyskryminacja to „nierówny sposób traktowania ludzi wynikający z oceny ich przynależności do grupy lub kategorii społecznej” (Goldman 1997, s. 154). Jeszcze szerszą interpretację tego zjawiska podaje P. Sztom- pka, według którego dyskryminacja oznacza „mniejsze szanse dostępu do wykształcenia, zawodu, majątku, praw politycznych, prestiżu i innych cenionych dóbr, z tej tylko racji, że ktoś jest członkiem grupy będącej przedmiotem przesądów czy negatywnych stereotypów i bez uwzględnienia jego indywidualnych kwalifikacji czy zasług” (Sztompka 2002, s. 301). Natomiast S. Kowalik definiuje dyskryminację jako „postępowanie jednych ludzi w stosunku do drugich, które charakteryzuje się:

– odmawianiem im równego traktowania lub praw, które przysługują całej zbiorowości,

– odmową, która nie jest uzasadniona merytorycznie,

– opieraniem na arbitralnym zaliczeniu tych osób do określonej kategorii społecznej oraz wobec której są formułowane uprzedzenia społeczne” (Kowalik 1999, s. 162).

Chcąc stwierdzić, że mamy do czynienia z nierównościami czy też dyskryminacją określonych grup, musimy dokonać porównań sytuacji danej jednost- ki/grupy z sytuacją, w jakiej znajdują się inne jednostki lub grupy. Sytuację tę często określają przepisy prawne. Dlatego, zajmując się problemami dyskryminacji, nie można pominąć aspektu prawnego, który może mieć charakter nadrzędny.

Leave a Reply