Przyjęta strategia gospodarcza

Szybkie opanowanie recesji zawdzięcza Finlandia konsekwentnie realizowanej już od 1992 r. strategii makroekonomicznej. Strategię tę wspomagały w latach 1994- 1995 korzystne zmiany stanu koniunktury w Europie, zacieśnienie współpracy i wymiany z krajami Wspólnoty oraz, sprzyjający pobudzeniu gospodarki i dynamizacji fińskiego eksportu, silny wzrost światowych cen wyrobów przemysłu drzewno- papierniczego w 1994 i I połowie 1995 roku.

Generalnie w założeniach polityki gospodarczej przyjmowano, że konieczna jest restrukturyzacja produkcji, a zwłaszcza unowocześnienie i poprawa wydajności zacofanych gałęzi przemysłu i sektora bankowego, wzrost eksportu na Zachód, koncentracja nakładów inwestycyjnych na wybranych strategicznych gałęziach, inwestowanie w naukę, wspieranie i promowanie rozwoju małych firm (które najbardziej ucierpiały na skutek załamania gospodarki), rozwój infrastruktury (zwłaszcza komunikacyjnych połączeń Finlandii z Europą), wprowadzenie bardziej efektywnych systemów podatkowych i obniżenie kosztów świadczeń socjalnych17.

Główne kierunki strategii gospodarczej Finlandii w latach 1992-1996, mającej zapewnić powrót do wzrostu i bezpieczeństwa ekonomicznego oraz poprawę konkurencyjnej pozycji kraju sprowadzały się do18: średnioterminowego programu konsolidacji finansów publicznych, nakierowanego na zmniejszenie deficytu i powstrzymanie narastania długu publicznego,

– celu inflacyjnego wyznaczonego jako kotwica monetarna (maksymalnie 2% roczny wzrost inflacji podstawowej – underlying inflation),

– przeciwdziałania nadmiernie szybkiemu wzrostowi płac i świadczeń socjalnych,

– spełnienia warunków włączenia marki fińskiej do Europejskiego Systemu Walutowego.

Leave a Reply