Realizacja przyjętej na lata 1990-1996 strategii budżetowej

Realizacja przyjętej na lata 1990-1996 strategii budżetowej wiązała się ze zmianami systemu podatkowego. Pod koniec lat 80. rozwój pracochłonnego sektora usług przyniósł rozszerzenie bazy podatkowej. Stopa opodatkowania (tax ratio – łączny udział w PKB podatków na rzecz budżetu państwa, budżetów lokalnych oraz obligatoryjnych składek na fundusze ubezpieczeniowe) była znacznie wyższa niż w krajach OECD. Mimo to przy związanym z recesją ograniczeniu bazy podatkowej wystąpiły naciski na okresowe dalsze podnoszenie podatków. W 1989, 1991 i

1992 r. zwiększono podatek obrotowy. W 1990 r. wprowadzono podatek kredytowy. W 1991 r. zwiększono podatek od paliw. Wzrosły stawki ubezpieczeniowe na skutek wprowadzenia ubezpieczeń od bezrobocia. Dlatego celem reformy podatkowej z

1993 r. była zmiana wysokości i struktury podatków, nakierowana na większe ujednolicenie z systemem podatkowym obowiązującym we Wspólnocie. W tym samym celu w 1994 r. podatek obrotowy zastąpiono VAT, którym o bjęto również usługi i budownictwo49. Mimo nadmiernego opodatkowania, jedynie z wyjątkiem lat 1992-1993, stopa opodatkowania nadal zwiększała się i w 1996 r. wynosiła 48,4% PKB50. W Programie Konwergencji przyjęto, że w latach 1996-1999 nastąpi stopniowe łagodzenie tej wysokiej skali opodatkowania oraz wprowadzane będą dalsze zmiany struktury podatków. Przewidziano zmniejszenie opodatkowania dochodów z pracy, przy zwiększeniu opodatkowania firm i kapitału (już w 1996 r. podatki te wzrosły z 25% do 28%) oraz rozszerzeniu podatków pośrednich i środowiskowych.

Leave a Reply