Rolnictwo

Poprawa działalności inwestycyjnej zaznaczyła się dopiero od połowy 1994 r., początkowo w sektorze eksportowym a od 1995 r. również w gałęziach gospodarki pracujących na rynek wewnętrzny. Nadal jednak, zarówno w 1995 jak i w 1996 r., niskie były inwestycje mieszkaniowe oraz w sektorze usług prywatnych. Na brak ożywienia inwestycji mieszkaniowych wpływała relatywnie duża podaż mieszkań a także opodatkowanie budownictwa po wprowadzeniu VAT w 1994 roku. Rygory związane z konsolidacją wydatków budżetowych pozostawiały też niewiele możliwości wzrostu inwestycji w usługach publicznych.

Rolnictwo. Ze względu na wysokie koszty produkcji w rejonach subpolarnych rolnictwo w Finlandii było zawsze wysoko dotowane: skala udzielanej pomocy była średnio dwukrotnie wyższa niż w krajach Wspólnoty. Chociaż w 1993 r. w ramach cięć budżetowych subsydia te zostały nieco ograniczone i zwiększono udział rolników w kosztach sprzedaży nadwyżek rolnych25, wspomaganie rolnictwa pozostało nadal relatywnie bardzo wysokie a uzgodnienia dotyczące warunków utrzymania dotacji do produkcji rolnej były najtrudniejszym elementem negocjacji zjednoczeniowych.

Kiedy Finlandia stała się członkiem Unii Europejskiej, oprócz subwencji tradycyjnych (np. do eksportu produktów rolnych poza Unię) zaczął działać wypracowany wcześniej specjalny program wspierania produkcji żywności w trudnych warunkach klimatycznych. Zgodnie z nim dotacje do cen produktów rolnych zostały zastąpione przez subsydiowanie dochodów rolników. Zmiana ta oznaczała oderwanie systemu wspomagania rolnictwa od poziomu cen produktów rolnych i żywności oraz przystosowanie krajowych cen do warunków rynku rolnego Unii Europejskiej26. Była to szokowa zmiana warunków. Początkowo program wspierania produkcji żywności obejmował regiony północnej i środkowej Finlandii. W lipcu 1996 r. objęto nim również gospodarstwa rolne na południu kraju. Obecnie 100 tysięcy gospodarstw otrzymuje rocznie 900 min dolarów z kasy Wspólnoty. Drugie tyle za zgodą Unii wypłaca rząd

Leave a Reply