Średnioterminowa strategia budżetowa na lata 1993-1995

W lutym 1992 r. opracowano średnioterminową strategię budżetową na lata 1993-1995. Założono zmniejszenie do 1995 r. realnych wydatków budżetowych do poziomu z 1991 roku. Aby usprawnić procedury legislacyjne w czerwcu 1992 r. wprowadzono poprawkę konstytucyjną umożliwiającą zatwierdzanie przez parlament zmian, odnośnie wydatków z budżetu państwa, zwykłą większością głosów (wcześniej 1/3 głosów przeciw wystarczała do odroczenia decyzji do następnej sesji parlamentarnej – praktycznie o rok). W marcu 1993 r. przyjęto jako dodatkowy cel strategiczny limit 70% udziału długu państwowego (central government) w PKB46. Po włączeniu Finlandii w struktury Unii Europejskiej głównym celem polityki budżetowej stało się sprostanie do 1999 r. kryteriom z Maastricht. Na początku 1995 r. wprowadzono kolejny, rozszerzony program ograniczeń wydatków budżetowych na lata 1996-199947. We wrześniu 1995 r. ogłoszono Program Konwergencji, zawierający zarys wypełnienia kryteriów zbieżności, w którym najważniejszym zadaniem było obniżenie długu państwowego do 60% PKB pod koniec dekady. W obu programach (z 1992 i 1995 r.) ograniczenia wydatków budżetowych dotyczyły przede wszystkim transferów z budżetu państwa do budżetów terenowych, subsydiów dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych (dodatkowo od 1995 r. dopływ środków z funduszy Wspólnoty dla rolnictwa pozwolił na pewne ograniczenie subsydiów płaconych przez rząd Finlandii), zmian zasad przyznawania i wysokości zasiłków rodzinnych, zasiłków dla bezrobotnych, stypendiów, emerytur i innych świadczeń z tytułu opieki socjalnej.

Obecna strategia budżetowa bazuje głównie na ostrożnym finansowaniu i zarządzaniu długiem publicznym, rozwijaniu krajowych rynków finansowych i zmniejszaniu zależności od finansowania zagranicznego, zwłaszcza krótkoterminowego, prowadzeniu odpowiedniej polityki co do oprocentowania i terminów płatności pożyczek, wprowadzaniu Finlandii na główne zagraniczne rynki finansowe48.

Leave a Reply