Stopy procentowe

Różnice w wysokości indeksu cen konsumpcyjnych (CPI) i inflacji podstawowej związane są z konstrukcją obu wskaźników. Stosowany w Finlandii agregat inflacji podstawowej nie obejmuje uwzględnianych w CPI podatków pośrednich, subsydiów oraz kosztów kapitałowych związanych z użytkowaniem mieszkania (amortyzacja i płatności z tytułu długów hipotecznych). Wyłączenia te wynikają z założenia, że indeks inflacji podstawowej winien odzwierciedlać zmiany cen związane przede wszystkim ze zmianami kosztów produkcji i cen importowych a nie efekty stosowanej polityki gospodarczej38. Dlatego np. szybki spadek stóp procentowych oznaczający zmniejszenie kosztów obsługi kredytów konsumpcyjnych powodował, że poziom inflacji podstawowej był wyższy w 1993 i 1994 r. niż inflacji mierzonej indeksem cen konsumpcyjnych. Z kolei szybki spadek cen żywności w 1995 r., które mają większy udział w indeksie inflacji podstawowej, był przyczyną niższego od CPI poziomu inflacji podstawowej w tym roku.

Stopy procentowe. Na początku lat dziewięćdziesiątych występowała relatywnie wysoka różnica stóp procentowych między Finlandią i innymi krajami europejskimi. Aż do jesieni 1992 r. nominalne stopy procentowe zwiększały się, mimo spadku inflacji (tabl. 1) a różnica do stóp procentowych w Niemczech wynosiła 3-4 punktów procentowych. W następnych latach wraz z ożywieniem gospodarki różnica ta stopniowo zmniejszała się i pod koniec 1995 r. była już niewielka – w porównaniu do Niemiec o 1 punkt procentowy dla stóp długoterminowych i o 0,5 punkta procentowego dla stóp krótkoterminowych39.

Leave a Reply