Struktura pracujących według zawodów

O segregacji zawodowej według płci świadczą dane z wielu badań przeprowadzonych zarówno w Polsce jak i poza granicami naszego kraju8. W ciągu ostatnich lat w strukturze zawodowej wielu społeczeństw dokonały się duże zmiany, które często polegały na wzroście odsetka osób pracujących w zawodach wymagających specjalistycznej wiedzy i kwalifikacji, a zmniejszeniu udziału pracujących wykonujących proste prace, często bez kwalifikacji zawodowych. Sygnalizowane zmiany mogły doprowadzić do ograniczenia podziału na zawody kobiece i męskie. W praktyce jednak nie znajdujemy potwierdzenia tej tezy. Świadczyć to może o tym, że źródła segregacji zawodowej mają charakter trwały i wiążą się z wzorcami kulturowymi, rolami społecznymi i mechanizmami instytucjonalnymi. Wdrażany model gospodarki rynkowej, którego symptomatycznymi cechami dążenie kobiet do większej niezależności materialnej, samorealizacji oraz tworzenia sieci kontaktów, nie przyczynił się do zasadniczych zmian w strukturze zawodowej kobiet i mężczyzn w województwie podkarpackim.

W badanym regionie struktura pracujących według zawodów jest powiązana ze strukturą według sekcji gospodarki. Specyficzną cechą pracujących tym regionie kobiet i mężczyzn jest znaczny udział pracujących w rolnictwie i wykonujących zawody rolnicze (23,5%), następną pod względem liczebności grupą zawodową są robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy (15,9%) oraz technicy i inny średni personel (11,4%),

O sygnalizowanej wcześniej segregacji płci mogą świadczyć liczebne proporcje mężczyzn i kobiet w poszczególnych grupach zawodowych. Uwagę naszą przyciąga fakt, że poza siłami zbrojnymi żadna z pozostałych grup zawodowych nie ma charakteru homogenicznego pod względem stopnia feminizacji lub ma- skulinizacji. Porównanie względnej liczebności kobiet i mężczyzn w poszczególnych grupach zawodowych pozwala wyodrębnić te, w których dominują kobiety lub mężczyźni, fakt ten nie upoważnia nas do zaliczenia ich do zawodów kobiecych czy męskich. Zawodami, w których występuje wyraźna przewaga mężczyzn w stosunku do kobiet są: robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy (85,4%), operatorzy maszyn i urządzeń (85,5%), parlamentarzyści, wyżsi urzędnicy i kierownicy (65,2%). Natomiast przewaga kobiet zarysowuje się najwyraźniej w takich zawodach jak pracownicy usług osobistych i sprzedawcy (66,0%), pracownicy biurowi (65,4%), specjaliści (60,7%), technicy i średni personel (60,1%).

Leave a Reply