Sukcesy integracyjne

Od czasu przystąpienia do Unii Europejskiej minęły zaledwie dwa lata, trudno więc oczekiwać, że na bazie danych statystycznych możliwe jest wykazanie na ile miało to pozytywny wpływ na gospodarkę. Trudno też wyznaczyć jaką część zmian należy przypisać korzystnym procesom rozwojowym a jaką procesom integracyjnym. W latach 1993-1994, poprzedzających formalne włączenie Finlandii w struktury Wspólnoty, realizowana polityka gospodarcza podporządkowana została zbieżnym i wspomagającym się wzajemnie celom, wyprowadzenia kraju z zapaści gospodarczej 1991 i 1992 r. oraz spełnienia warunków przynależności do Unii Europejskiej.

Ponieważ w 1994 i 1995 r. na proces ożywienia gospodarczego w Finlandii znaczny wpływ miały korzystne zmiany czynników zewnętrznych – poprawa koniunktury na rynkach europejskich, a zwłaszcza wyjątkowo wysoki popyt na światowym rynku wyrobów przemysłu drzewno-papierniczego – można sądzić że wzrost gospodarczy miałby miejsce niezależnie od procesów integracyjnych. Bez wątpienia też kryzys wymusił poprawę konkurencyjności firm i przestawienie produkcji na nowe rynki zbytu. Ponadto poziom zamożności kraju i potencjał gospodarczy a także wcześniejsze szerokie kontakty z Zachodem ułatwiły rozwiązanie wielu problemów rozwojowych, ujawnionych w wyniku recesji. Co więcej najważniejsze z nich, nadmierne zadłużenie oraz bardzo wysokie bezrobocie, pozostają nadal istotnymi barierami przyszłego rozwoju.

Leave a Reply