Zjawiska negatywne w pracy tymczasowej

Pozytywnie ocenia się także fakt, że wobec agencji pracy tymczasowej nie ma zastosowania art. 251 k.p., zgodnie z którym trzecia umowa zawarta na czas określony jest traktowana jako zawarta na czas nieokreślony. Daje to agencjom znaczną swobodę w zawieraniu umów. Ponadto zatrudnienie tymczasowe pozwala na utrzymanie wymaganego poziomu liczby pracowników.

Na temat wykładni przepisów ustawy o zatrudnieniu pracowników tymczasowych wypowiadali się również inni ( zob. Bulik, Sobczyk 2006, s. 6-16). Jeżeli chodzi o zjawiska negatywne, to w literaturze przedmiotu wymienia się:

– zmniejszenie motywacji pracowników tymczasowych, co spowodowane jest brakiem pewności i bezpieczeństwa zatrudnienia,

– nadużywanie zatrudnienia na podstawie umów cywilnych w przypadkach, gdy powinno to być zatrudnienie na podstawie umowy o pracę50,

– wskaźnik przekształcenia umów tymczasowych w umowy stałe jest nieduży, tj. nie więcej niż 5% pracowników tymczasowych przechodzi na zatrudnienie w formie stałej: ograniczenie czasowe zatrudnienia pracowników tymczasowych nie wpłynęło korzystnie na tę tendencję:

– krótkie umowy (czasowe) wymagają zarejestrowania, a także obliczenia i opłacania składek, a w końcu i wyrejestrowania. W przypadku umów kilku- lub nawet kilkunastodniowych następuje wzrost kosztów obsługi: tryb ten powinien być uproszczony:

– problemy powstają także na tle stosowania przez agencje pracy tymczasowej ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych: objęcie agencji obowiązkami wynikającymi z przepisów tej ustawy nie znajduje uzasadnienia. Z jednej strony wzrastają koszty obsługi zatrudnienia czasowego (np. odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, obsługa funduszu), z drugiej trudno mówić o jakiejś znaczącej ochronie dla pracowników tymczasowych ze względu na krótki okres ich zatrudnienia:

– należy także rozważyć, czy agencje pracy tymczasowej nie powinny być zwolnione z niektórych obowiązków powszechnych, jak np. opłacanie składek na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zasadach powszechnych. To ostatnie rozwiązanie powinno bowiem mieć zasięg powszechny w odniesieniu do pracodawców (czy przedsiębiorców) tworzących miejsca pracy51.

Stowarzyszenie Agencji Zatrudnienia postuluje, by okres pracy pracownika tymczasowego u pracodawcy użytkownika przedłużyć w ciągu 3 lat z 12 miesięcy do 24, złagodzić przepisy nakazujące przy każdej zmianie pracodawcy użytkownika przeprowadzić badania lekarskie i rejestrowanie każdej umowy w ZUS-ie oraz wydawanie świadectwa pracy. Większość wymaganych wobec agencji pracy tymczasowej obowiązków to zbędna biurokracja (Żelazek 2006).

Leave a Reply